FEGADACE presenta 20 propostas para garantir a atención ás persoas con dano cerebral durante a crise da COVID-19

Ideas para a continuidade dos servizos de rehabilitación e para a protección fronte á doenza dun colectivo en situación de especial vulnerabilidade. Inclúense medidas para garantir a supervivencia e continuidade do movemento asociativo

O movemento asociativo do dano cerebral adquirido, que representa a Federación Galega de Dano Cerebral (FEGADACE), presenta 20 medidas para garantir a protección das persoas e familias con esta discapacidade durante o período de crise por causa da COVID-19. Estas medidas, que inclúen desde propostas para a rehabilitación a domicilio ata iniciativas para a supervivencia das propias entidades que prestan servizos de atención, son compartidas con todo o asociacionismo do dano cerebral a nivel estatal (articulado arredor de FEDACE), e diríxense ás administracións locais, autonómica e estatal.

Cun escenario de peche temporal das asociacións, os servizos de atención diúrna e de rehabilitación das asociacións de dano cerebral están suspendidos e as persoas con esta discapacidade atópanse nos seus domicilios, cos seus programas de atención e inclusión interrompidos. Só se mantén en funcionamento a residencia que Alento xestiona en Vigo, cumprindo coa nova normativa derivada da necesidade de protección fronte á COVID-19.

As asociacións tratan de asesorar a distancia ás súas persoas usuarias, ofrecendo recomendacións tanto xerais -a través das súas páxinas web e redes sociais- como individualizadas, en contacto directo coas súas familias, para o mantemento, na medida do posible, da atención ás persoas con dano cerebral.

Atención a domicilio e supervivencia do tecido asociativo

Constatada a insuficiencia destes métodos para garantir a correcta atención ao colectivo de persoas con dano cerebral adquirido, o movemento asociativo organizou en torno a 20 puntos as necesidades detectadas durante este especial período de confinamento, así como perante a “nova normalidade” que está por chegar nas vindeiras semanas.

Con respecto ás persoas con dano cerebral, proponse que se recoñeza a este colectivo como de alto risco pola complexidade de secuelas que compoñen esta discapacidade. As principais medidas están destinadas a garantir a rehabilitación física e cognitiva a domicilio, a cesión temporal dos medios técnicos que sexan precisos para a teleasistencia, e a atención domiciliaria con todo tipo de servizos de compra, limpeza e apoio.

A nivel hospitalario, reclámanse medidas que sensibilicen á poboación sobre a necesidade de seguir acudindo aos centros sanitarios no caso de detectar algún dos síntomas de alarma do ictus, ou de calquera outra das causas do dano cerebral. Tamén que a reserva de recursos para a atención ás persoas con coronavirus non repercuta na axilización das altas ás persoas con dano cerebral, garantindo a súa correcta atención na contorna sanitaria.

Con respecto aos centros de atención que permanecen abertos, ou que abrirán en condicións especiais durante a «nova normalidade», reclámase o fornecemento dos EPIs, do material de desinfección e dea medicación -habitual ou puntual- necesaria, así como mecanismos de apoio para non poñer en perigo a saúde dos equipos profesionais, das persoas con dano cerebral e das súas familias.

Por último, o catálogo inclúe cinco propostas en materia de financiamento e subvencións para asegurar o seu mantemento e adaptación durante esta crise e as fases inmediatas á súa superación.

Vinte propostas ás Administracións Públicas para a atención do Dano Cerebral durante a crise da COVID-19

A actual crise do COVID-19 está supoñendo graves problemas para os colectivos vulnerables. Un deles son as persoas con dano cerebral adquirido e as súas familias, que non deben ser un colectivo esquecido na xestión desta crise. Por iso, o movemento asociativo do dano cerebral adquirido, representado en Galicia por FEGADACE, propón aos Gobernos e Administracións locais, autonómicas e central as seguintes medidas para previr situacións de inxustiza social e de complicacións sociosanitarias:

1. Realizar campañas coas que concienciar á poboación de acudir a tempo aos centros sanitarios, sen temor a contaxio, ante unha situación de urxencia sanitaria debida a un ictus, un traumatismo cranioencefálico, un tumor cerebral, unha anoxia ou outra infección cerebral.

2. Solicitude ao Ministerio de Servizos Sociais e Axenda 2030 de habilitar medidas de “emerxencia social” para as persoas con dano cerebral cuxa persoa coidadora principal estea hospitalizada, enferma ou teña falecido por COVID-19.

3. Garantir que as altas hospitalarias en fase subaguda do dano cerebral se axusten ás necesidades reais das e dos pacientes. Hai constancia de que, perante a necesidade de camas, estase enviando ás persoas ás súas casas antes de que finalice o período habitual de rehabilitación tras un ictus, un traumatismo cranioencefálico, un tumor cerebral ou outras causas que provocan Dano Cerebral.

4. Incorporar medidas para a necesaria rehabilitación física e/ou cognitiva en casos de persoas recentemente accidentadas ou que tiveron un ictus recentemente e que foron dadas de alta hospitalaria sen ningún proceso de seguimento. O adecuado tratamento da fase subaguda é crítico para a rehabilitación dunha persoa con dano cerebral.

5. Recoñecemento das persoas con dano cerebral como colectivo de alto risco polas súas características e múltiples secuelas, así como as súas grandes necesidades de apoio. Unha vez cubertas as necesidades do persoal sanitario en hospitais e UCIs, débese asegurar o abastecemento de material de protección individual a profesionais da atención ao dano cerebral, ás persoas con dano cerebral e ás súas familias.

6. Incorporar canto antes medidas de rehabilitación física e/ou cognitiva en persoas maiores con dano cerebral sen acceso a medios telemáticos. Nestes casos o illamento pode provocar que estas persoas non reciban estimulación de ningún tipo polo que o deterioro cognitivo e motórico resultante vai ser grave.

7. Complementar a medida anterior coa cesión temporal de medios técnicos (wifi, teléfonos móbiles, tablets…) que permitan a teleasistencia daquelas persoas con dano cerebral illadas sen familiares e sen acceso a medios telemáticos.

8. Garantir aos Centros Residenciais e Centros de Atención Diúrna o fornecemento de EPIs, de material de desinfección e de medicación habitual ou puntual das persoas usuarias. Realizarase en instalacións do Movemento Asociativo do Dano Cerebral cando o Goberno o permita e na contorna domiciliaria cando sexa preciso para persoas con dano cerebral.

9. Elaborar protocolos claros de actuación en caso de contaxio que teñan en conta o manexo das persoas con alteracións de conduta.

10. Garantir o dereito á vida e á saúde das persoas con dano cerebral. Promulgar o achegamento ao colectivo en igualdade de condicións e baixo a premisa de non discriminación por razón de discapacidade; ser parte dos colectivos prioritarios en atención e seguimento sanitario.

11. Creación dunha bolsa de traballadoras e traballadores do ámbito social para a eventual substitución de profesionais en situación de corentena.

12. Xerar mecanismos de apoio aos Centros de Atención ao Dano Cerebral e ás persoas que traballan neles para non poñer en perigo de viabilidade a saúde das persoas con dano cerebral e das súas familias, nin tampouco prexudicar aos equipos profesionais que as atenden.

13. Prestar servizos de compra, limpeza e apoio en atención domiciliaria ás persoas con dano cerebral de maior risco.

14. As prestacións transitorias da Seguridade Social destinadas a nais e pais que deben permanecer no seu domicilio ao coidado das súas fillas e fillos polo peche dos colexios deben estenderse ás familias de persoas adultas con discapacidade afectadas polo peche dos centros de atención á discapacidade.

15. Perante o uso de hoteis como espazos sanitarios onde atender a persoas con COVID-19, sinalar que a accesibilidade destes lugares debería ser un criterio a ter en conta para atender a persoas con dano cerebral nos mesmos.

En canto á situación das Entidades Sociais do Movemento Asociativo de Persoas con Dano Cerebral e as súas Familias, demostraron e están demostrando durante esta crise ser un soporte fundamental para as persoas con dano cerebral e para as súas coidadoras. Por iso faise imprescindible asegurar a súa continuidade como tecido social. Neste sentido é fundamental asegurar o seu financiamento adecuado, adoptando as seguintes medidas:

16. Manter o importe íntegro dos concertos sen reducións pese á non utilización de prazas por situacións alleas ás entidades e derivadas do estrito cumprimento das instrucións derivadas do actual estado de alarma e outras ditadas polas autoridades territoriais.

17. Crear liñas de axudas para entidades que prestan servizos non concertados para manter a atención unha vez superado o estado de alarma, mitigando o impacto dos ERTEs e doutras situacións derivadas da actual crise.

18. Modificar as condicións das axudas concedidas facilitando a ampliación de prazos de execución, a revisión de obxectivos e a admisión como gastos financiables de cancelacións e outros causados por esta situación.

19. Dotar de financiamento o desenvolvemento de servizos de atención domiciliaria cos que prestar apoio e respiro ás familias de persoas con dano cerebral que permanecen confinadas.

20. Compromiso político co Movemento Asociativo de Dano Cerebral, tanto no contexto actual como unha vez que finalice o Estado de Alarma.

Ao longo da crise do COVID-19, o Movemento Asociativo de Dano Cerebral artellado en torno a FEGADACE -e a FEDACE a nivel estatal- traballou e seguirá traballando xunto ao Goberno e as súas Administracións para aportar solucións que axuden a superar esta pandemia.

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada.

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.