Montescola estrea o seu “Fondo de Defensa Ambiental Comunitaria” en Touro

Iniciouse un procedemento de revisión de oficio a raiz dun informe pericial presentado ante Augas de Galicia ante a problemática dos leitos contaminados. O equipo xurídico da Fundación analiza as posibles responsabilidades penais

A Fundación Montescola, entidade para a defensa ambiental, lanzou este ano o “Fondo de Defensa Ambiental Comunitaria”, un programa permanente para dar apoio técnico a comunidades locais (asociacións veciñais, plataformas, comunidades de montes veciñais, …) que se enfrontan a loitas para parar proxectos ambientalmente destrutivos, usurpacións de bens comunais ou procesos xudiciais contra quen contamina e destrúen o patrimonio natural. E fíxoo dando o seu apoio á mobilización veciñal para poñer freo á contaminación continua causada pola explotación de cobre e áridos de Explotacións Galegas en Touro e O Pino.

Ante as deficiencias dunha resolución de Augas de Galicia que autorizaba un disparatado “Proxecto de Drenaxe Temporal da mina de Touro”, promovido pola mineira, a Fundación Montescola solicitou a confección dun informe técnico pericial sobre as actuacións previstas sobre leitos de dominio público, e que tanto o organismo hidrográfico como a empresa pretendían desnaturalizar. En base ao devandito informe instouse á Administración para realizar unha revisión de oficio desa resolución, anulándoa e procedendo a adoptar medidas eficaces para frear a contaminación.

Fronte o afirmado por Augas de Galicia, que negaba que os leitos en #cuestión procedesen de “fontes naturais” senón que se tratarían de “ augas de drenaxes que debe xestionar a explotadora dá mina”, o informe pericial demostra a existencia de leitos naturais que xa aparecían na cartografía histórica anterior á explotación mineira. De feito, moitos veciños de Touro acórdanse de como baixo a monumental balsa de lodos existía unha zona de brañas, que foi totalmente destruída nos anos 1970.

Por todo iso, a Resolución de Augas de Galicia non só se fundamentaba en afirmacións manifestamente falsas, senón que implicaría que a supresión material de leitos fluviais, que ao desnaturalizarlos, convértese en permanente e supón conceder unha autorización de uso privativo de forma encuberta. Isto mesmo fixo que o equipo xurídico da Fundación estea a analizar as posibles responsabilidades penais, unha vez que as Administracións implicadas son plenamente coñecedoras da gravidade da contaminación desde hai máis de dúas décadas, sen que adoptasen ningunha medida eficaz para parar ou controlar a contaminación.

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.