Dous novos espectáculos de danza amplían a programación do MIHL

O vindeiro domingo, 11 de xullo, as persoas que se acheguen ao MIHL poderán desfrutar de dous espectáculos de danza. A entrada será de balde ata completar a cabida do recinto

A concelleira de Cultura, Turismo e Promoción da Lingua, Maite Ferreiro, presentou os dous novos espectáculos de danza que se veñen de unir á programación do MIHL e cos que se pretende continuar a apoiar a danza e as artes do movemento a toda a veciñanza, para así «achegar a cultura dun xeito diverso e enriquecedor a toda a veciñanza».

O vindeiro domingo, 11 de xullo, a partir das 20:30, todas as persoas que se acheguen ao MIHL poderán desfrutar de Miñaxoia, de Clara Ferrao, e de Vertebrata, de Alejandra Balboa. A entrada será gratuíta ata completar a cabida do recinto, e non será preciso reservar entrada previamente.

Os espectáculos están enmarcados dentro da proposta Danza + Paisaxe + Patrimonio, xestionada pola AGADIC dentro da programación do Xacobeo 21-22, e que conta coa colaboración da área de Cultura do Concello de Lugo.

Maite Ferreiro afirmou que «seguimos traballando para que o MIHL teña unha gran cantidade de actividades culturais de calidade durante todo o ano, nas que se poden ver distintas mostras de todos os estilos e formas de expresión cultural».

Sinopse de Miñaxoia, de Clara Ferrao

Duración: 15 minutos.

Un corpo, unha vibración, un croque, huna fractura. Non me destrúe. Esta situación non se ten en conta, e eu, miñaxoia, confío en que isto vai cambiar. Ás veces todo parece invisible, só está o corpo, só o cansanzo, só o movemento inagotable que me permite recoñecer onde me atopo. A casualidade organizada abre un espazo en branco no que poder entrar. O corpo difumínase, atopa unha nova vibración. O corpo transfórmase, haberá unha solución que descoñezo.

Sinopse de Vertebrata, de Alejandra Balboa

Duración: 10 minutos.

Sinopse: Unha viaxe emocional no que o corpo é movido polo ruido que o habita. Éste corpo atópase coa dificultade de controlar os seus impulsos internos, intentando descifralos e incluso dominalos. Un vaivén entre a leve asfixia do intento e a pesada carga da debilidade. É a expresión dun animal que exterioriza a través do movemento, os diferentes estados da súa materia. Non deixo que nada entre en min sen retumbar, sen controlar a intensidade coa que habitan, chocan ou explotan. Ás veces parece que descansan, pero de seguido recorren todo o espazo que poden para facerse notar. Limítome a intentar apagalas. Penso, ilusa, que cando me volvan a pellizcar, entendereinas con claridade. Pero non. Non consigo que se durman. Temo que a miña paz quedará reducida aos pequenos momentos nos que o aire consiga entrar e salir do meu corpo sen dificultade.

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.