Baixo o lema “O mar tamén ten nome de muller”, un colectivo diverso de mariscadoras, bateeiras, redeiras, peixeiras e profesionais da transformación e comercialización pesqueira únense este 8 de marzo nunha reivindicación histórica. O obxectivo: saír da invisibilidade institucional e ocupar os espazos de toma de decisións que, durante xeracións, lles foron negados.
O sector do mar en Galicia non se entende sen a man de obra feminina. Desde o traballo físico nas praias e bateas ata a xestión nas lonxas e a industria transformadora, as mulleres son o alicerce que sostén a economía azul das nosas costas. Porén, este esforzo xeracional non se viu reflectido nunha representación proporcional nos órganos de mando.
Unha débeda histórica coas mulleres do mar
A pesar de ser as que garanten a sustentabilidade e a vida nas vilas mariñeiras, as súas demandas seguen a ser claras e urxentes:
- Que o seu traballo non sexa visto como un complemento, senón como unha actividade profesional estratéxica e esencial.
- Unha presenza real e efectiva nas confrarías, federacións e mesas de negociación onde se decide o futuro do sector.
- Fomentar políticas que permitan ás mulleres encabezar proxectos de innovación e xestión mariña.
Manifesto do 8M
«Durante demasiado tempo as nosas voces quedaron fóra dos espazos onde se decide», sinalan desde o colectivo. «Estamos nas praias, nas bateas e nas lonxas; o noso traballo mantén vivo o sector, e por iso o futuro da pesca e o marisqueo en Galicia só se pode construír contando con nós. Non queremos ser convidadas, queremos ser parte da solución e da dirección«.
As traballadoras do mar fan un chamamento á sociedade e ás administracións para entender que a igualdade non é só unha cuestión de xustiza social, senón a única vía para garantir a supervivencia dun sector que envellece e que precisa do relevo e o liderado feminino para prosperar.
