@jsuarez02111977
Hai decisións que non fan ruído, pero colocan cada cousa no seu sitio. O Real Club Deportivo de La Coruña dá un paso que vai moito máis alá do fútbol: pasa a chamarse Real Club Deportivo de A Coruña.
E xa era hora.
Porque isto non é cambiar unhas letras. Isto é chamar ás cousas polo seu nome. A Coruña é A Coruña. Así, sen máis. Sen adaptacións, sen maquillaxe, sen versións pensadas para que outros o pronuncien máis doado. E o club, que leva máis dun século representando esta cidade, non podía seguir xogando cun nome que non é o que se escoita nas rúas, nos bares, nas bancadas de Riazor.
Aquí non hai debate artificial. Hai pertenza.
Hai unha cidade que sabe quen é e non necesita rebaixarse para encaixar en ningún sitio. E hai un club que decide estar á altura desa realidade. Que decide dicir alto e claro de onde vén, sen rodeos, sen concesións.
O Deportivo non cambia a súa esencia. O que fai é deixar de maquillala.
Porque cando un rapaz ou unha rapaza diga o nome do equipo, estará dicindo o mesmo que escoita na casa, na escola, na rúa. Sen correccións forzadas. Sen ter que adaptar nada para que soe “ben” fóra.
E iso, aínda que haxa quen o desprece, ten peso.
Ten peso porque reforza o vínculo. Porque fai que o escudo latexe con máis forza. Porque conecta co que somos de verdade, non co que outros decidiron en tempos distintos.
Habrá quen diga que isto non serve para meter goles. Claro que non. Pero os clubs non viven só de goles. Viven do que representan. Do que significan para a súa xente.
E o Deportivo, con este paso, volve colocarse onde sempre tivo que estar: pegado á súa cidade, á súa identidade, á súa maneira de chamarse.
Sen complexos.
Sen dar explicacións.
Chamándose polo seu nome.
