A ausencia da alcaldesa de Mos na manifestación do pasado martes en defensa da ensinanza pública en Sanguiñeda evidencia unha fonda desconexión coas prioridades reais da comunidade educativa. Mentres familias, docentes e alumnado alzaban a voz contra os recortes e a precariedade de recursos, a rexedora optou por unha xornada de perfil institucional e económico: pola mañá en Vigo, inaugurando un punto de carga eléctrica, e pola tarde nun encontro de AEMOS co conselleiro José González Vázquez.
Este contraste obriga a unha reflexión urxente sobre o equilibrio entre o apoio ao sector empresarial e a defensa de servizos esenciais. A mobilización en Sanguiñeda, organizada por ANPAS e Asambleas Abertas, non foi un acto illado nin un capricho; foi un berro de auxilio ante o amoreamento nas aulas, a falta de especialistas e unhas infraestruturas obsoletas que lastran o futuro dos nosos mozos e mozas.
Especialmente grave é o baleiro institucional cara ao profesorado do CEIP Mestre Martínez Alonso. Desde finais de 2025, estes docentes manteñen a iniciativa dos «martes negros», vestindo de loito para visibilizar o deterioro do sistema educativo. É unha loita digna que merece atención e respecto, non a indiferenza dun goberno que prefire o «calor» dos despachos ao «frío» da rúa.
Fronte a esta postura, UCIN Mos reafirmou o seu compromiso asistindo á manifestación con Marcelino Giráldez á fronte. Para a nosa formación, a política municipal debe exercer de escudo da educación pública, o principal alicerce da cohesión social en Mos. A ausencia da alcaldesa non é casual, senón unha mensaxe clara: para o actual goberno, o peso político e económico prima sobre as necesidades escolares.
O Concello non pode ser un mero observador complaciente. É hora de que Mos teña unha alcaldía que camine ao lado das familias nas aulas e non só nos eventos selectos. En maio de 2027, os mosenses lembrarán quen estivo presente e quen decidiu darlles a lomba cando máis importaba.
