A asociación contra a mina de Touro manifesta a súa máis firme e absoluta oposición ante a decisión da Comisión Europea de incluír o proxecto de reapertura e expansión da mina de cobre de Touro-O Pino na súa segunda lista de “proxectos estratéxicos” baixo o Regulamento de Materias Primas Fundamentais. O colectivo considera intolerable que as institucións europeas amparen un plan promovido por Cobre San Rafael —filial da multinacional Atalaia Mining— que ameaza de xeito directo a integridade ecolóxica do territorio limítrofe con Santiago de Compostela e ao que a poboación e numerosos colectivos se veñen opoñendo e presentando informes técnicos en contra nos últimos nove anos.
Dende a asociación lamentan profundamente a deriva da Comisión Europea, criticando que dos 46 proxectos aprobados a nivel comunitario en 16 Estados miembros, delesocho céntranse la extracción, 11 na transformación e 19 no reciclado, 3 que combinan extracción e transformación, e 5 combinan transformación e reciclado.
Para Touro óptase por darlle a categoría de PIE a un proxecto exclusivamente extractivo.
O colectivo que se nega a ter unha mina de veciña, sinala como un feito grave que o proxecto de Touro-O Pino sexa seleccionado precisamente nesta categoría extractivista, convertendo esta zona nunha terra de sacrificio para beneficio de multinacionais estranxeiras.
A asociación ambiental denuncia que “a prioridade de Europa debería ser radicalmente oposta. As directrices comunitarias terían que centrarse na recuperación de minerais procedentes de canteiras abandonadas para asegurar a súa restauración, así como en impulsar decididamente a reciclaxe de minerais xa introducidos na economía” manifesta Jesús Castro, voceiro da plataforma.
O colectivo cualifica de «incomprensible e indignante» que a Comisión Europea sinale a Galicia para abrir unha macroexplotación a ceo aberto, mentres non existe no territorio galego nin un só centro destas características destinado á reciclaxe e á economía circular de materias primas, que sí sería sostible a longo prazo, no lugar de aceptar propostas coma o proxecto Cobre San Rafael, que acaparan terreos agrarios e forestais acudindo a procesos de expropiación forzosa, xeran inxentes cantidades de residuos tóxicos que quedarán a perpetuidade nestas terras, e eliminan inxentes cantidades de auga que abastecen á poboación actualmente.
«Esta decisión demostra que se prefire a destrución do medio e as actividades contaminantes antes que investir en alternativas sostibles e de futuro coma a recuperación e a reciclaxe», afirma Jesús Castro. «En lugar de axudarnos a restaurar o noso pasado mineiro e a reciclar, bríndaselle unha alfombra vermella a Atalaia Mining para acelerar permisos que xa foron rexeitados social e ambientalmente».
Por todo isto, o colectivo avisa de que utilizará todas as vías legais e sociais para frear esta expansión e esixe un xiro total cara a un modelo que protexa a biodiversidade e o benestar da poboación local.
