A mostra está exposta na Rúa Estrela, nº 17-19 de Carballo
Para comezar, Luis Moscardó mostra unha serie realizada o ano pasado, que anteriormente se expuxo no Faro de Vilaño de Camariñas e que funciona como un fío de unión entre a paisaxe marítima e a pintura informalista. En total son 24 pinturas realizadas ao óleo sobre lenzo, de formato cómodo (pequeno tamaño) que representan de maneira obsesiva e pasional as vistas que o artista ten desde a xanela da súa casa, con vistas ao mar. Nas obras observamos a bravura do mar, das ondas e a escuma que deixa ao seu paso na beira, o volume da auga no mar, a súa profundidade e a súa textura, varios tons de azul que se mesturan co branco do lenzo para situarnos nun lugar e unha franxa horaria do día determinada. É dicir, podemos ver como se ve o mar no amencer, a plena luz do día, á tardiña ou mesmo na escuridade da noite, representada por sutís pinceladas de negro sobre a superficie do cadro. A forma de instalación destas obras de Moscardó é cambiante, como o son as mareas, que soben e baixan e por iso os cadros apodéranse das paredes da galería formando composicións horizontais e verticais moi medidas e con gran carga simbólica.
Nesta exposición tambien participa TUSET, un dos artistas que a pesar da súa xuventude ten demostrado ser un dos máis comprometidos con investigar a estética específica e ao mesmo tempo inigualable da súa contorna, Galicia. Más en concreto da zona rural galega (as súas vivencias). Vivencias que demostran que a arte pode converterse nun recurso que media entre a ecoloxía e a ciencia, entre o natural e o urbano, entre o home e a paisaxe. A súa aparente disociación entre formas e materiais nas súas creacións responden a un proceso de metamorfose da materia infestada de significacións. Dalgún modo, mediante este proceso, el disolve a literalidade da forma e abrázase á posibilidade poética do propio material.
Como comentabamos antes Luis Moscardó representa coas súas pinturas toda a tradición de paisaxes mariñas relacionada coa costa e TUSET cos seus “Cadros de terra (ou o que a pintura non é)” traenos o campo, o monte e a montaña enteira ante nosoutros. A fusión perfecta poderíamos describir, como o denominarían en gastronomía un prato de “Mar e montaña”.
TUSET presenta unha serie de lenzos de algodón enterrados baixo terra durante polo menos máis de seis meses en diferentes localizacións rurais, “Cadros de terra (ou o que a pintura non é)” como nun invernadoiro, nun camiño de paso, nun campo de millo.. Sen quedar curto, expón
varias liñas de traballos, ás que seguindo o mesmo proceso antes mencionado engade a maxia e a delicadeza necesaria para sorprendernos unha vez máis despois dos seus exitosos “Cadros de invernadoiro (ou o que a pintura non é)”, 2021. As súas novas obras con materiais exclusivamente orgánicos exploran, a tensión entre interior e exterior a través de dinámicas como o lugar, o desprazamento e a localización, entre outras.
Obras de arte que ademais de ser unha creación imperfecta e hiperrealista da natureza, conseguen fusionarse nun rotundo TODO coa manufactura humana, é dicir co propio facer do artista. Nas obras tituladas “Boa convivência (boaventura)” podemos ver, sentir e percibir a imaxe real da herba que crece sobre a superficie pictórica. Coma se alguén colocase sementes no cadro e nós tivésemos tido a sorte de velo xusto no momento no que se atopaban xerminando, cobrando vida. Ségueo facendo con lonetas de algodón enterradas que monta en bastidores de madeira de pino ao que lles engade un dobre fondo en aluminio forrado con retales de cor verde. Ademáis están rematados con costura, fíos de diferentes gamas de cor verde (desde o verde pasto, o verde pistacho, o verde lima..). TUSET esquematiza a paisaxe desde a súa posicion cromática e dános ás para voar. O verde é a cor que nos transporta ao bosque, o verde é a cor que nos afasta da cidade, o verde é a cor da esperanza e o verde co ton marrón da terra é unha metafora da pura vida dende a prehistoria. TUSET leva xa uns cuantos anos enlazando percepcións, cores e texturas de forma sublime. As súas pezas reflicten cunha sinxeleza minimalista a beleza do poder creador da natureza, facendo eco da sua aleatoriedade e grandeza e confrontando o papel que debe ter un artista nos seus procesos artísticos.
Con estas obras do artista coruñés o que queda claro é que o ser humano aínda ten moito por descubrir e estamos seguros que para todos os que visiten durante estes meses a exposición en Carballo, a experiencia será un auténtico caramelo. TUSET acaba o seu lugar na exposición cunhas esculturas feitas con castañas, madeira e escaiola, ou tamén con pedras pizarra cubertas totalmente por líquen, dos mesmos tons verdes que os retales e fíos dos seus cadros ao que o artista denomina pintura (viva) e que se converteu nun selo de identidade polo que é recoñecido mesmo fóra das nosas fronteiras. Mais alá do que queiramos observar nas súas creacións, estas ben poderían corresponder simple e excelementemente cunha descrición material e cromática do noso propio territorio.
Como nexo de unión entre estes dous artistas tan diferentes, tamén se poden ver obras nesta exposición colectiva de Peter Kramer, un artista que é un filósofo tamén e que nos ensina moito e ben con cada unha das súas pezas. Neste caso todas elas son esculturas, dicionarios, cortados e pegados creando formas e volumes que nos parecen ovos que estan a piques de romper e dos que podra saír o animal máis temido de todos os tempos: o coñecemento. Kramer utiliza tecnicas relacionadas con procesos propios do debuxo como é a colaxe ou a súa xa tan coñecido e minimalista proceso de nós de algodon sobre calquera soporte que poida atopar e recubrir.
Para estes tres artistas o obxecto é o produto dun pensamento. Nos tres hai un certo grao de deas-facer nas súas obras, antes que de facer, desarman e rearman. Non é tanto unha cuestión de crear algo como de deas-crear, ou desnaturalizar ou deas-diferenciar, descompoñer. O futuro sempre está a ir cara atrás. O noso futuro tende a ser prehistórico. Simplemente todo se desvanece.
TITULO EXPOSICIÓN: “Terra de tormentas”
ARTISTAS: Luis Moscardó (1950, Valencia, ES) , TUSET (1997, A Coruña, ES) y Peter Kramer (1959, Roskilde, DK)
INAUGURACIÓN: Venres 2 de Novembro a partir das 18.00 horas
DURACIÓN: Do 2 de Novembro de 2023 ao 2 de Xaneiro de 2024
PRODUCCIÓN: Galería Manolo Eirin
COMISARIO: Manolo Eirin
