A deputada do PSdeG, Patricia Iglesias, asegurou hoxe que a recente suspensión cautelar de varios artigos da lei eólica galega polo Tribunal Constitucional non é un freo ao progreso enerxético, senón un correctivo a un modelo «baseado na discrecionalidade política». Iglesias instou á Xunta a abandonar o «ruído e a confrontación» para centrarse na legalidade e na transparencia.
Desmontando as «fake news» do PP
A deputada socialista foi tallante á hora de separar os feitos das consignas políticas:
- As repotenciacións seguen adiante: «Poden seguir tramitándose co marco legal vixente; ninguén prohibiu as renovables».
- Diálogo, non ataque: Iglesias lembrou que existiu unha comisión bilateral previa e que o recurso só afecta ao «núcleo máis delicado» da reforma: aquel que permitía autorizar parques fóra da planificación.
- Seguridade xurídica: O que está en cuestión non é Galicia, senón o intento de «saltarse as regras iguais para todos» mediante a lei de acompañamento aos Orzamentos.
Un plan obsoleto dende 1997
Iglesias denunciou que Galicia segue operando cun plan eólico de hai case 30 anos, cualificándoo de «auténtica chapuza normativa» por non estar adaptado ás esixencias ambientais europeas. “En lugar de actualizar o plan con transparencia, o PP optou por introducir excepcións por quenda de urxencia. Cando se permiten excepcións, a igualdade de condicións desaparece”, subliñou.
O PSdeG puxo o foco na participación da Xunta na sociedade Recursos de Galicia. Para Patricia Iglesias, resulta «inaceptable» que o Goberno galego participe no accionariado dunha empresa vinculada a proxectos enerxéticos e, ao mesmo tempo, sexa o órgano que os autoriza. “Non se pode ser xuíz e parte. A separación de funcións debe ser escrupulosa para evitar sospeitas de arbitrariedade”, declarou.
Para os socialistas, o modelo do PP dende 2009 caracterízase por «paralizar o que fan outros para impoñer a súa vontade». Iglesias concluíu que Galicia necesita unha transición enerxética real, pero baixo regras claras: “O problema non é o Tribunal Constitucional; o problema é lexislar para ampliar a discrecionalidade política e logo disfrazalo de agravio nacional”.
